U nas ostatnio bardzo pracowicie i jakos tak na wszystko czasu brak. Dalej pracuje do 14tej ale za to mężuś po zmianie pracy wraca do domu po 18tej. Do tego dochodzi zrobienie czegoś na budowie.
Na przykład w zeszłym tygodniu wyspecjalizowaliśmy się oboje w kładzeniu papy, folii i styropianu pod podłogówkę. Gdyż, ponieważ, bo.... ani instalatorzy podłogówki nie chcieli tego zrobić ani panowie od wylewek nie kwapili się przyjechać żeby to zrobić (że niby daleko a to godzinka roboty). Nam to zajęło 2 wieczory i pół soboty. Myślę, że mogę już robić na drugi etat w budowlance - oferty pracy proszę kierować na priv. A dziś właśnie przyjechali wspomniani panowie zrobić nam wylewki. Coraz bliżej końca, coraz bliżej. Chyba już czas firanki kupować?
***
A Adaś rośnie jak na drożdżach i rozwija się jak najlepiej. Waży już 11 kilo i mierzy prawie 80 cm. Co geny to geny - będzie wysoki jak nic.

Raczkuje tak zawzięcie i szybko, że nie możemy za nim nadążyć. Ale to mu mało i już spaceruje przy meblach albo czepia się czyichś nóg. Przy okazji swoich eskapad i sprawdzania nowo nabytych umiejętności (ja nie dostanę tego kremu?ja? popatrz Mamo! mam! bęc...łeeee) młody nasz nabywa trochę siniaków i otarć. Nie jest jeszcze źle, bo jest w miarę ostrożny i delikatnie wstaje i bardzo powoli siada. Ale co będzie jak przestanie używać asekuracji meblowej? Oby nie wyglądał jak Gołota po Tysonie.
***
Z niepokojących rzeczy to Dzidziak ma od 3 tygodni wysypkę na policzkach, której żaden z 3 pediatrów i dermatologa nie potrafi wytłumaczyć ani wyleczyć. Grrr... może sama zejdzie? ponoć to nie alergia, ponoć tylko podrażnienie... ale od czego i czemu nie złazi diabelstwo. Nikt nie wie!
No i w końcu przebiła sie górna jedynka prawa i już druga na dniach się przebije. Dzidziak znosi to dzielnie i bez większych kłopotów (nie licząc okresowych marudzeń i pchania wszystkiego do paszczy). Będzie zaraz mały królik.
Próbuję ostatnio znaleźć sposób na podcięcie Dzidziakowi włosów. Mimo, że wszystkie małe kobietki w jego wieku mu zazdroszczą, to zapuszczać włosów raczej nie chcemy a burza włosów zaczyna sięgać do oczu i zachodzić na uszy. Ktoś zna sposób bez udziału 10 osób trzymających delikwenta i jednej obcinającej oby włosy?
***
A wiecie, że nie potrzebuję nastawiać budzika do pracy odkąd mam synka? Jakieś 5 min przed planowanym obudzeniem się wstaje moja potwora i po dostaniu pożywienia, sprawdza czy śpimy czy tylko udajemy.
W tym celu potwora:
- ciągnie za uszy, włosy bądź nos;
- pcha całą pięść do oka;
- tłucze śpiącego delikwenta zabawką;
- wspina się na śpiącego i próbuje zejść z łóżka głową w dół;
etc. etc.
Ale za to taki widok z rana - tej uśmiechniętej paszczy! no bezcenny!!!
p.s. specjalne pozdrowienia od Adasia dla Dziadzia Stasia, który kuruje się w sanatorium w Krynicy