poniedziałek, 29 października 2012

Janeczek na basenie

Tak, tak... chodzimy na basen! Niezbyt regularnie ze względu na choroby lub brak pojazdu czy czasem nawet lenistwo (zajęcia w niedzielę o 9 rano)... ale bywamy... bywamy...

 Janeczek to urodzony pływak. Troszkę mniej urodzony nurek ale daje rade...



A deska to służy mu bardziej do ostrzenia dziąseł niż do pływania...

Na koniec upragniony relaks w bąbelkach :) To jest to co tygryski lubią najbardziej...

piątek, 14 września 2012

Wakacyjna miłość Adamka

Chodź pójdziemy na ławeczkę.

Myślisz, że mogę Cie pocałować?

Tylko szybko zanim ktoś zobaczy

Prawdę mówili, że ten pierwszy pocałunek jest super. Troszkę się zawstydziłem...
 

Chodź pobiegamy jeszcze trochę...
  

Ups...Zając! Czekaj kochana już Ci pomogę..rozmasujemy kolanko!

Wakacje się powoli kończą... musimy jeszcze trochę poszaleć

bo wieczorem czeka nas mycie auta i wyjazd do domu.

niedziela, 26 sierpnia 2012

Osiołek

HISTORIA NR 1

Cześć! Macie może coś dobrego do jedzenia?

zimno... zimno...
 

cieplej... cieplej...
 
gorąco!!!




HISTORIA NR 2


Adam: Cześć Osiołku! A czemu Ty masz takie wielkie oczy?
Osiołek: Żeby móc lepiej widzieć Twojego lizaka!



Adam: A czemu Ty masz takie duże uszy?
Osiołek: Żeby lepiej słyszeć czy nie uciekasz mi z lizakiem!


Adam: A czemu Ty masz takie duże zęby?
Osiołek: Żeby móc lepiej zjeść Ci lizaka!

Adam: No dobrze osiołku, przekonałeś mnie. Proszę masz mojego lizaczka.

niedziela, 12 sierpnia 2012

Jak Adam płynął po Wiśle...

Najpierw karmimy gołębie, czekając na rejs. Czemu one uciekają?

Tędy Panie Kapitanie! Kierunek Jubilat!

Proszę Państwa przed nami Salwator a za nami Wawel. Trzymać się proszę, bo mocno wieje.Można trzymać się poręczy albo Mamy.
 

sobota, 11 sierpnia 2012

W odwiedzinach

W zeszły weekend pojechaliśmy w odwiedziny do Dziadzia Marka, który jest w sanatorium w Rymanowie Zdroju. Pojechała z nami także Babcia Halinka. Wyprawę rozpoczęliśmy w sobotę rano jeszcze przed 6tą. Droga minęła nam szybko i bez żadnych problemów. Z dziadziem przywitaliśmy się już przed 9tą. Chłopaki, zwłaszcza Adam, strasznie tęsknili za dziadziem tak jak i on za nimi - w końcu nie wiedzieli się już 2 tygodnie. Rozmowom i przytulaniu nie było końca...
Skorzystały również kaczki, które Adaś ochoczo karmił:
Trochę czasu spędziliśmy nad rzeczką. Janek głównie spał w wózeczku a Adaś biegał po wodzie z tatą. Budowali tamę z kamyczków, puszczali kaczuszki i urządzali wyścigi łódeczek z patyków.
Chodziliśmy na spacerki. W niedzielę dziadzio zabrał nas na Wołuszową. Wytargał Adamka w wózku na górę, żeby mu pokazać figurki a Adamek usnął po drodze. Zadecydowano więc o pobudce - przecież takie atrakcje nie mogą go ominąć. No i Adaś był prze szczęśliwy- pomijając moment, gdy dziadzio trzymał Jasia - ach ta zazdrość :)
To sobie posiedzę na beczce jak dziadzine kolana zajęte...
Hoho... z dziadziem to nawet niedźwiedź nie straszny:
Do domu wróciliśmy w niedzielę późnym wieczorem. Szkoda, że tak krótkie te odwiedziny ale już niedługo spotkamy się z Dziadziem w domu jak wróci z sanatorium.


środa, 11 lipca 2012

Garbojama 2012- mini fotoreportaż

Pierwszy zlot Janka zaliczony:) W zeszły weekend byliśmy na zlocie w Kryspinowie - mały fotoreportaż poniżej...

Zlotowy domek już zainstalowany a Janek śpi w najlepsze  

Adamek w tym czasie zwiedza teren zlotu i podziwia Garbuski 
  
No fajnie, fajnie... ale chodźmy już nad wodę

Wyjazd na paradę pod Wawel

 
Adaśka tak zmogła podróż, że nosidełko zamiast Jankowi jemu się przydało
 

Poważne rozmowy z Tatą na temat zachowania 


A ja sobie pośpię, bo nudzą mnie te poważne tematy

 Wielka braterska miłość pod czujnym okiem mamy


Z utęsknieniem czekam na następny zlot

wtorek, 3 lipca 2012

Chrzest Janka i urodzinki Adamka

Znalazła się chwila czasu z samego rana. Starsze dwa chłopaki odjechały do żłobka i do pracy - mama wyrzuciła ich za próg wcześnie co by jeszcze dospać. Niestety się nie udało, bo tyle co czerwony garbus zniknął za zakrętem młodszy syn matki się obudził.

Dużo sie dzieje u nas ostatnimi czasy... dwa tygodnie temu dopadł nas siakiś wirus - Adam wrócił ze żłobka w poniedziałek wymiotując. W środę matka dostała gorączki i mdłości a wkrótce po niej ojciec zaczął niedomagać. Janka cała "impreza" na szczęście ominęła. Ciężko było, zwłaszcza że przygotowania do chrztu czas było zacząć. Już się obawiałam, że będziemy na imprezie bardziej duchem niż ciałem ale wszystkim w miarę przeszło - jedynie ojciec jeszcze odczuwał pewne niedogodności.

Chrzest Janka odbył się zgodnie z planem 24 czerwca (się złożyło że przy okazji w Janka imieniny) o 13:30 msza a później przyjęcie w Klubie Kultury. I kolejne dziecię dołączyło do Dzieciąt Bożych. Goście dopisali, pan kucharz co nam przywiózł tony dobrego jedzenia też. Ponieważ tony jedzenia były nie do przejedzenia to poprawiny odbyły sie w poniedziałek już u nas w domu.

Ponieważ nasz Adam 28 czerwca kończył 2 latka to połączyliśmy chrzciny z urodzinkami. Adasiek nie mógł uwierzyć, że jego ulubiony Czerwony Traktorek z bajki przyjechał na urodziny :)  A ja wciąż nie mogę uwierzyć, że to już 2 lata minęły odkąd pojawił się na świecie.



Poza uroczystościami życie toczy się bardzo szybko i z każdym dniem oba chłopaki rosną i zdobywają nowe umiejętności. Adamek już mniej jest zazdrosny o brata... za to pała wielką, niedźwiedzią miłością do niego i cały czas chce go ściskać, przytulać, głaskać, ciągnąć za rączki i nóżki (no chodźże sie ze mną pobawić!) a czasem i pacnąć rączką jak Janek nie wykazuje oznak zainteresowania zabawą z bratem.

poniedziałek, 18 czerwca 2012

Powrót po roku

A więc wracamy i mamy zamiar nadrobić zaległości.
Wiele się wydarzyło przez miniony rok. Pierwszą i najważniejszą zmianą jest pojawienie się na świecie naszego drugiego synka Janka, który urodził się 8 maja 2012 r.
Może wypada się wytłumaczyć czemu tak nagle zamilkliśmy? Jak się już przestało pisać to później ciężko było zacząć od nowa. I zawsze było coś innego ważniejszego ... a to praca, a to kończenie domu, ciąża i jej niełatwy przebieg, przeprowadzka do nowego domu i jego ciągłe wykańczanie. A do tego wieczny brak czasu ... długo by wyliczać. Mobilizacją okazały sie narodziny Jasia. Przeglądałam wtedy blog Adasia i przypominałam sobie jaki on był, jak to wszystko wyglądało. Pomyślałam, że i naszemu Jasiowi należałoby poświęcić troszkę czasu na pozostawienie takiej pamiątki. Miło się wraca do takich zapisków i zdjęć...
Zatem czas start... pora zacząć od nowa naszą historie. A oto i nasz Janeczek:
 Na pewno też ciekawi Was jak nasz Adaś wyrósł. No i proszę bardzo - oto i on.
Tyle może na dobry początek. Miejmy nadzieję, że zapał i ochota do prowadzenia bloga dla chłopaków mi nie osłabnie. Trzymajcie za nas kciuki.

czwartek, 14 kwietnia 2011

różne takie nasze sprawy

U nas ostatnio bardzo pracowicie i jakos tak na wszystko czasu brak. Dalej pracuje do 14tej ale za to mężuś po zmianie pracy wraca do domu po 18tej. Do tego dochodzi zrobienie czegoś na budowie.
Na przykład w zeszłym tygodniu wyspecjalizowaliśmy się oboje w kładzeniu papy, folii i styropianu pod podłogówkę. Gdyż, ponieważ, bo.... ani instalatorzy podłogówki nie chcieli tego zrobić ani panowie od wylewek nie kwapili się przyjechać żeby to zrobić (że niby daleko a to godzinka roboty). Nam to zajęło 2 wieczory i pół soboty. Myślę, że mogę już robić na drugi etat w budowlance - oferty pracy proszę kierować na priv. A dziś właśnie przyjechali wspomniani panowie zrobić nam wylewki. Coraz bliżej końca, coraz bliżej. Chyba już czas firanki kupować?
***
A Adaś rośnie jak na drożdżach i rozwija się jak najlepiej. Waży już 11 kilo i mierzy prawie 80 cm. Co geny to geny - będzie wysoki jak nic.
Raczkuje tak zawzięcie i szybko, że nie możemy za nim nadążyć. Ale to mu mało i już spaceruje przy meblach albo czepia się czyichś nóg. Przy okazji swoich eskapad i sprawdzania nowo nabytych umiejętności (ja nie dostanę tego kremu?ja? popatrz Mamo! mam! bęc...łeeee) młody nasz nabywa trochę siniaków i otarć. Nie jest jeszcze źle, bo jest w miarę ostrożny i delikatnie wstaje i bardzo powoli siada. Ale co będzie jak przestanie używać asekuracji meblowej? Oby nie wyglądał jak Gołota po Tysonie. 


 ***
Z niepokojących rzeczy to Dzidziak ma od 3 tygodni wysypkę na policzkach, której żaden z 3 pediatrów i dermatologa nie potrafi wytłumaczyć ani wyleczyć. Grrr... może sama zejdzie? ponoć to nie alergia, ponoć tylko podrażnienie... ale od czego i czemu nie złazi diabelstwo. Nikt nie wie!
 No i w końcu przebiła sie górna jedynka prawa i już druga na dniach się przebije.  Dzidziak znosi to dzielnie i bez większych kłopotów (nie licząc okresowych marudzeń i pchania wszystkiego do paszczy). Będzie zaraz mały królik.
Próbuję ostatnio znaleźć sposób na podcięcie Dzidziakowi włosów. Mimo, że wszystkie małe kobietki w jego wieku mu zazdroszczą, to zapuszczać włosów raczej nie chcemy a burza włosów zaczyna sięgać do oczu i zachodzić na uszy. Ktoś zna sposób bez udziału 10 osób trzymających delikwenta i jednej obcinającej oby włosy?
***
A wiecie, że nie potrzebuję nastawiać budzika do pracy odkąd mam synka? Jakieś 5 min przed planowanym obudzeniem się wstaje moja potwora i po dostaniu pożywienia, sprawdza czy śpimy czy tylko udajemy.
W tym celu potwora:
- ciągnie za uszy, włosy bądź nos;
- pcha całą pięść do oka;
- tłucze śpiącego delikwenta zabawką;
- wspina się na śpiącego i próbuje zejść z łóżka głową w dół;
etc. etc.
Ale za to taki widok z rana - tej uśmiechniętej paszczy! no bezcenny!!! 

p.s. specjalne pozdrowienia od Adasia dla Dziadzia Stasia, który kuruje się w sanatorium w Krynicy